Over de kunstenaar

Rick Lelieveld (Bergen op Zoom 1963) is van oorsprong vertolker van de in Bergen op Zoom gewortelde vastenavondtraditie. Als aquarellist / tekenaar / ontwerper heeft hij in dit, met eeuwenoude symboliek doorspekte feest, zowel een voedingsbodem als uitlaatklep gevonden. In zijn huidige werk neemt hij bewust afstand van het carnavaleske maar laat hij het absurde of surrealistische, wat in zijn gedachtegang altijd aanwezig is, wel naar voren komen. Een aquarel vormt steeds vaker de voorstudie voor een groter en bewerkelijker olieverfschilderij op paneel waar vaak maanden aan gewerkt wordt. Een deel van deze olieverven bestaat uit de zogenaamde schaakbordschilderijen. Uitgangspunt voor dit werk in olieverf vormt een origineel schaakbord van ingelegd hout. Om het werkoppervlak te vergroten wordt het gemonteerd op een onderpaneel, wat tevens een derde dimensie geeft aan het geheel. Voorwaarde voor hem is dat een gedeelte van het schaakbordpatroon zichtbaar en onbeschilderd blijft. Uit dit geometrische blokkenpatroon creëert hij een wereld waarin vlakken, blokken of bollen de basis vormen. Door dit te combineren met organische vormen (mens, dier of plant) ontstaat een vervreemding waardoor de argeloze toeschouwer snel op het verkeerde been wordt gezet.

Compositie is voor Lelieveld van het grootste belang. Hiervoor heeft hij een sterk gevoel voor vlakverdeling ontwikkelt. Daarnaast is, meer nog dan kleur, het licht – donkerspel essentieel voor hem. Simpel een mooi plaatje maken geeft hem geen voldoening. Contrasten zoekend wil hij met een realistische schildersstijl, een onrealistische wereld tonen waarin de beschouwer een aantal handvatten toegereikt worden maar er nog genoeg te vragen overblijft……… wat, hoe, waarom?

Soms heeft hij het totaalplaatje al in zijn hoofd voordat hij begint. In andere gevallen begint hij gewoon te stoeien met geometrische vormen. Omdat op schaakbord niet te schetsen valt, doet hij dit op een vel papier waar op, ware grootte, het schaakpatroon is uitgezet. Als in de loop van het proces, de basisvormen een duidelijk gestalte hebben gekregen, komt het idee voor de rest van de invulling vanzelf.

Altijd zoekend naar iets wat niet voor de hand ligt, als het ware een omgekeerde wereld, soms met een vleugje humor, maakt dat zijn carnavaleske gedachtegang onbewust toch een rol blijft spelen.